Kerstmis 2010

Een beladen periode die elk jaar terug keert. Het is de tijd van het jaar waarin huizen gezellig aangekleed worden. Je viert kerst of bent met je dierbare samen gewoon om samen te zijn. Ook die verplichte schoonfamilie bezoek hoort daar helaas ook bij. Iedereen heeft zo zijn manier om met kerst samen te zijn. Echter voor sommige is samen zijn niet altijd mogelijk. Er zijn ouders die nu hun vlinder niet aan de kersttafel hebben. Die geen kerstontbijt kunnen eten gezamenlijk.

Soms omdat er te veel gebeurd is en samen zijn niet meer mogelijk is. Of omdat hun vlinder op een veilige locatie is en er geen Face-to-Face contact mogelijk is in verband met de veiligheid. Daarbij zijn er ook ouders die niet weten waar hun dochter of zoon is. Omdat deze vermist staat of in handen is van een loverboy en het simpelweg onmogelijk is om samen kerst te vieren. We staan stil bij hen die nu het liefst geen kerst gevoel willen maar er zo hard naar verlangen; het samen zijn. Ook voor mij is kerst een periode die voorbij trekt. Echte kerst vieren is er niet bij. De stichting gaat door, de meldingen gaan door en meiden weten hun weg te vinden naar de stichting juist rond deze dagen.

Zojuist bracht ik een mooie vlinder naar haar familie toe en een hoop ging er door mij heen. Je rijd over wegen en ziet en proeft de sfeer bij andere. Dankbaar ben ik ook dat een moeder met een kerstcadeau kwam zodat ik toch van kerst kon genieten. Ook al is dit jaar mijn gezin niet compleet. Mijn dochter die er niet bij is omdat zij bij haar loverboy is. Mensen schrikken soms als ik dat benoem maar ik hoef mij er niet om te schamen en zij al helemaal niet. Ik ben trots op haar en wacht geduldig af tot zij haar weg vind naar huis en zij weer in ons midden is. Lieve schat, ik weet dat je dit misschien leest, ik denk aan je

Posted in Stichting StopLoverboysNU

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*