Geschiedenis

Stichting Stoploverboys NU is op 5 december 2007 opgericht door Anita de Wit.
Haar eigen dochter was in handen gevallen van een loverboy. Het verdriet en de onmacht, de schreeuw om goede hulp en begeleiding werd niet gehoord, iets wat zeer veel ouders en slachtoffers bleken te ervaren. In die tijd kwam zij erachter dat ze alleen stond in de strijd tegen ‘loverboys’.

Hulpverleners nemen de regie over, maar tijdens dat proces merk je als ouder dat er geen vooruitgang is en dat het niet goed gaat met je kind. Maar als ouder kun je dan niet meer ingrijpen. Hierdoor ontstond het idee om deze stichting met lotgenoten op te richten. Tot vandaag de dag voelen slachtoffers, ouders en familieleden zich onbegrepen en lopen tegen bureaucratische muren (wet,- en regelgeving) op. Deze specifieke groep slachtoffers behoeft een andere aanpak dan de zorg die op dit moment geboden wordt in de reguliere zorg.

Tientallen meiden heeft de Stichting StoploverboysNu inmiddels geholpen met opvang. ‘Vlinders’, noemt ze haar meiden liefkozend. De stichting leeft van donaties. Anita kan ondertussen steeds beter ‘gebruik’ maken van haar alsmaar groeiende netwerk om te professionaliseren en naast veilige opvang, ook goede zorg te kunnen verlenen.
Haar grote frustratie: het versnipperde en bureaucratische landschap van de jeugdzorg. “Als een meisje ontsnapt aan haar loverboy heeft ze meteen opvang en hulp nodig”. Maar in Nederland moeten jonge meiden eerst uitgebreid worden onderzocht en gediagnosticeerd voor ze een plekje krijgen toegewezen. Ouders zitten met hun handen in het haar, doodsbang dat hun dochter toch weer terugvalt in het leven met de loverboy.” “Eén meisje is laatst letterlijk van een balkon afgesprongen en gevlucht. Maar er is geen plek voor haar. Ja, een gesloten inrichting, maar dat is net als een gevangenis. Daar heeft zo’n meisje niks aan. Je ziet vaak dat ze dan toch weer weglopen en in handen vallen van een loverboy.
En dus stelde Anita haar eigen woning ter beschikking om direct een veilige plaats te kunnen bieden. Sinds september 2012 heeft de Stichting een ruim nieuw Vlinderhuis, waar slachtoffers tijdelijk een veilig ‘thuis’ hebben en vandaar uit een start maken terug naar de maatschappij. Dit is mede mogelijk gemaakt door de inzet van veel betrokken vrijwilligers, de woningbouw vereniging en donateurs.

Daarnaast ontbreekt het aan goede, recente voorlichting over de werkwijze van ‘loverboys’ die niet bekend is bij jeugd, scholen en ouders. (Alleen gedateerde, achterhaalde verhalen over mooie jongens die via cadeautjes meisjes inpalmen.) Zelfs hulpverleners weten de nieuwste werkwijze vaak niet, waardoor ze signalen missen en het misbruik onder hun neus plaats vindt. Onze stichting geeft daarom door het hele land al jaren voorlichting.

Deze problematiek is in Nederland sterk groeiend, steeds meer volwassenen en kinderen surfen op het internet en steeds jongere kinderen zijn in bezit van een (smart)phone.